|
||||||||||||||||||||||||
|
Pianista dokonał licznych nagrań płytowych dla firm Muza, Folkways, Wergo, Klavier, Centaur , Altarus i Dux, które spotkały się z entuzjastycznym przyjęciem krytyki. Wydane przez Altarus kompakty z muzyką Ignacego Jana Paderewskiego zostały ocenione jako „nagrania mistrza fortepianu”; płyta firmy Centaur (z wiolonczelistą Carterem Enyeartem) uznana była przez Chicago Tribune jako „jedno z najlepszych nagrań współczesnej muzyki kameralnej roku”; z kolei krytyk Fanfare umieścił wydaną w 2003 r. płytę z Triami Fortepianowymi Roberta Muczynskiego na tak zwanej „Want List 2004”. Wydana w 2008 roku przez Dux płyta z koncertami fortepianowymi Serockiego, Bairda i Krenza otrzymała nominację Polskiej Akademii Fonograficznej do Fryderyka 2009. Wodnicki wielokrotnie nagrywał dla radia i telewizji w różnych krajach, m.in. w Japonii, USA, Finlandii, Polsce; z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach nagrał koncerty fortepianowe Serockiego, Bairda, Krenza oraz oba koncerty Stojowskiego.
W latach 1973-1977
był asystentem, a później adiunktem w Akademii Muzycznej w Krakowie.
W 1979 r., na zaproszenie University of Texas w Austin, uczył w
tamtejszej School of Music. Od 1980 r. wykłada w University of North
Texas College of Music w Denton, gdzie jest profesorem fortepianu.
Do grona jego studentów zalicza sie szereg laureatów
międzynarodowych konkursów pianistycznych. Z międzynarodową
działalnością koncertową Adama Wodnickiego łączą się liczne kursy
mistrzowskie (zajęcia prowadził m.in. w Central Conservatory w
Pekinie i University of Pretoria w
Republice Południowej Afryki); od kilku lat jest dyrektorem
Międzynarodowego Kursu Pianistycznego w Warnie; był również jurorem
międzynarodowych konkursów pianistycznych
w Hong Kongu, USA, Kolumbii, Portugalii, Czechach i na Taiwanie.
Adam Wodnicki jest redaktorem wykonawczym pierwszego wydania
Dzieł wszystkich Paderewskiego, wydanego przez Musica
Iagellonica w Krakowie. Zredagował również miniatury
fortepianowe Piotra Perkowskiego. Jego artykuł o Chopinie ukazał się
w The European Journal for Pianists and Teachers. |
||||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||||||||